Op de vraag "Heb je er later nog meer over gepraat met je moeder of met je vriend?":

Ik heb met mijn moeder laatst 'The Woodsman' gekeken, wat ik zelf een erg goeie film vond, en toen hebben we even over pedofilie gedicussierd, maar verder praten we er eigelijk niet zo over. Maar het zit het 'm meer in kleine dingetjes. Zij beveelt me altijd bij moeders aan om bij ze op te passen, omdat ik zo 'goed met kinderen kan opschieten,' en zij helpt mij min of meer met het contact te behouden van kinderen. Ik heb het dus niet direct met haar erover, maar zij laat het merken door dit soort kleine gebaren, dat ze het accepteert. Met mijn vriend heb ik het eigelijk daarna niet meer over gehad, want wat moet je vertellen? "Ja, het gaat slechter, want ik fantaseer meer over kinderen, ik snak meer naar hun aandacht," of "het gaat hartstikke goed, ik speel elke dag buiten met kinderen, ik ga naar parken toe om met ze te spelen." Ik bedoel, ik heb hem niet meer te vertellen. Hij ziet hoe ik met kinderen omga, ziet ook dat ze gek op mij zijn, en dt ik ze nooit kwaad zou kunnen doen. Dat is voor mij al meer dan genoeg. En dan heb ik ook nog dit soort momenten, dat ik met iemand mail, en hem vertel over mijn pedofiel-zijn. Het werkt altijd wel weer opluchtend.