Een tijdje terug heb ik weer een comingout gehad, naar een goede vriend van me. Dat ging eigenlijk redelijk impulsief: zonder dat hij of ik er echt in geloven, besloten hij en ik dat hij een legging van tarotkaarten voor me zou gaan doen. Toen dacht ik opeens, "misschien is dat een goede gelegenheid om het te vertellen." Zonder concrete plannen te maken over hoe ik het zou vertellen - en of ik het daadwerkelijk zou vertellen, begonnen we aan de legging.
Plotseling trok hij een combinatie van kaarten die zou betekenen dat ik een heel open persoonlijkheid heb - dat ik altijd alles deel met mensen om me heen. Nuja, dat klopt natuurlijk niet - en zonder erbij na te denken zei ik: "Nou; er is één eigenschap aan mij waarvan ik de mensen aan wie ik het heb verteld op één hand na kan tellen." (Pedofiele mensen die ik via internet heb leren kennen telde ik niet mee.) Toen was het gedaan natuurlijk. Ik begon met een voorzichtige inleiding te maken over dat hij er niet teveel van moest denken, en dat het allemaal wat opgeblazen wordt in de maatschappij op het moment - maar ik had die zin nauwelijks afgemaakt toen hij plotseling vroeg: "Gaat het over pedofilie?"
Ik, verbaasd (maar opgelucht dat het zo makkelijk ging): "Ja," en dat was dat. Er volgde nog een gesprek waarin ik zei dat ik niet van plan was ooit seksuele contacten met een kind aan te gaan, en waarin hij zei dat hij er respect voor had, en er geen problemen mee had. Zoals ik min of meer had verwacht, was hij ook daadwerkelijk nieuwsgierig naar hoe het voor mij was om pedofiel te zijn. Hij vroeg bijvoorbeeld welke leeftijden ik aantrekkelijk vind. In eerste instantie vond ik die vraag nog redelijk eng om te beantwoorden; misschien dacht hij bij 'jong' aan 16 - 18, en zou hij toch enorm schrikken als ik een veel lager cijfer noemde. Maar dat viel gelukkig mee - hij leek niet geschokter te zijn van 8 - 16 dan van mijn hele comingout in het algemeen.
In de dagen die volgde hoorde ik er zo weinig over van hem dat ik even bang was dat hij het misschien toch vervelend vond om te weten. Maar na een tijdje begon hij voorzichtig foute grapjes erover te maken - wat voor mij het teken was dat het daadwerkelijk geen probleem voor hem was. (Hij maakt altijd overal foute grapjes over.
)

Had hij dus toch een gave